ต้องออกให้แก่ผู้ใด?

การหักภาษี ณ ที่จ่าย เป็นวิธีที่กำหนดให้ผู้จ่ายเงินได้ หักภาษี ณ ที่จ่าย ก่อนจ่ายเงินได้ให้แก่ผู้มีเงินได้ เป็นวิธีที่ใช้เฉพาะภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและภาษีเงินได้นิติบุคคลเท่านั้น ผู้จ่ายเงินได้จะมีหน้าที่ หักภาษี ณ ที่จ่าย เฉพาะการจ่ายเงินได้เท่านั้น

หากผู้จ่ายเงินได้ไม่ได้หักและนำส่งภาษี หรือหักและนำส่งแล้วแต่ไม่ถูกต้องครบถ้วนผู้จ่ายเงินได้ต้องร่วมรับผิดชอบกับผู้มีเงินได้ในการเสียภาษีที่ต้องชำระตามจำนวนเงินภาษีที่ไม่ได้หักและนำส่งหรือตามจำนวนที่ขาดไปแล้วแต่กรณี ในกรณีที่ผู้จ่ายเงินได้หักภาษีแล้ว ผู้มีเงินได้ที่ต้องเสียภาษีย่อมพ้นความรับผิดที่จะต้องชำระภาษีเท่าจำนวนที่ผู้จ่ายเงินได้หักภาษีไว้ และผู้จ่ายเงินได้ต้องรับผิดชอบชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว

เพื่อเป็นหลักฐานว่าผู้จ่ายเงินได้ได้หักภาษี ณ ที่จ่าย ประมวลรัษฎากร มาตรา 50 ทวิ จึงกำหนดให้ผู้จ่ายเงินได้มีหน้าที่ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ให้แก่ผู้มีเงินได้ เว้นแต่อธิบดีกรมสรรพากรจะยกเว้นให้ในกรณีที่เห็นสมควร ซึ่งกรณีที่มีการหักภาษี ณ ที่จ่าย โดยรัฐบาล องค์การของรัฐบาล เทศบาล หรือองค์การบริหารส่วนท้องถิ่นอื่น และมีการจดแจ้งการหักภาษีไว้ในฎีกาเบิกเงินและออกใบรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามระเบียบของทางราชการแล้ว ได้รับยกเว้นไม่ต้องออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย

เมื่อกฎหมายกำหนดหน้าที่ไว้ดังกล่าว ผู้จ่ายเงินได้ซึ่งไม่ได้รับการยกเว้นการออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย จึงมีหน้าที่ต้องออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายให้แก่ผู้มีเงินได้ภายในระยะเวลาที่กำหนด หากผู้จ่ายเงินได้ไม่ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายให้ ผู้มีเงินได้ย่อมมีอำนาจฟ้องศาลขอให้ศาลบังคับให้ผู้จ่ายเงินได้ ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายให้